State of Conflict Conference 2018

Impressie van de State of Conflict Conference

Op 6 december 2018 vond de tweede editie van de State of Conflict Conference plaats. Hier kwam een divers gezelschap van academici, beleidsmedewerkers en mensen uit het veld van publieke bemiddeling samen om inzichten te delen over hoe om te gaan met publiek conflict.

Hoewel het woord conflict vaak een negatieve associatie heeft, zijn conflicten van fundamenteel belang in een democratische samenleving. Het is een manier van verschillende groepen om onvrede te uiten en zaken aan het licht te brengen waar zij zich zorgen over maken. Door goed om te gaan met dergelijke conflicten kunnen overheidsmedewerkers escalatie voorkomen en een bijdrage leveren aan het democratische gehalte van onze instituties. Vandaar dat het van groot belang is dergelijke conflicten zo nu en dan gezamenlijk te ontleden, om inzicht te krijgen in de  uitdagingen waarmee onze publieke instellingen worden geconfronteerd.

We hebben de dag ingedeeld in drie thema’s, met elk een ochtend- en middag break-out sessie. In de sessies werden casussen gepresenteerd als startpunt voor de discussies, door sprekers uit verschillende werkvelden in het publieke domein. Naast de themasessies kwamen Fleur van Ravensbergen (Assistent-Directeur & Medeoprichter Dialogue Advisory Group) en Ed Nijpels (Voorzitter Klimaatberaad) vertellen over hun ervaringen.

Bij de speeches van Nijpels en Ravensbergen viel op dat beide hun uiterste best moeten doen om de partijen bij de les te houden: Of het nou gaat om een ontwapening van rebellen/vrijheidsstrijders of NGO’s die willen opstappen van de onderhandelingstafel over het klimaat; in hun rol van onderhandelaar moeten zij allebei hard werken om de partijen te laten reflecteren op hun alternatieven. Daarnaast valt op dat in de situaties waarin zij werken nooit sprake is van eenvoudige relaties. De partijen aan tafel representeren grote en diffuse achterbannen, die zij ook tevreden moeten houden. Dat leidt tot vasthoudendheid aan eisen en posities, die zijn immers meegegeven aan de vertegenwoordigers. Ook dat draagt bij aan een dynamiek waarin een onderhandelaar hard moet werken door te zoeken naar opties en alternatieven die ook voor de achterbannen acceptabel zijn.

<h3>Break-out sessie 1</h3>Daarnaast valt op dat in de situaties waarin zij werken nooit sprake is van eenvoudige relaties. De partijen aan tafel representeren grote en diffuse achterbannen, die zij ook tevreden moeten houden. Dat leidt tot vasthoudendheid aan eisen en posities, die zijn immers meegegeven aan de vertegenwoordigers. Ook dat draagt bij aan een dynamiek waarin een onderhandelaar hard moet werken door te zoeken naar opties en alternatieven die ook voor de achterbannen acceptabel zijn. Break out sessie 1